دام‏هاي آموزش جنسي در آمریکا

روي خط اينترنت

نويسنده: توني كالينز1 

سايت: FreeRepublic.com

مترجم: مريم رفيعي

ماه گذشته خبرگزاري فارس به نقل از پايگاه اينترنتي واشنگتن پست گزارش داد که گنجاندن آموزش همجنس بازي در دوره‏هاي آموزش جنسي مدارس ايالت مريلند آمريکا، باعث اعتراض بسياري از والدين شده است. مسئولان آموزشي اين ايالت معتقدند اين دوره‏ها را به همان دليلي که آموزش جنسي در مدارس اجباري است، ايجاد کرده‏اند. به نظر مي‏رسد با چنين استدلالي قرار است چرايي و چگونگي آموزش جنسي تبديل به تابويي شود که نمي‏توان و نبايد هيچ حد و مرز يا چارچوبي براي آن قايل شد و يا به آن خرده گرفت. گرچه نا آگاهي نوجوانان نسبت به مسايل جنسي مورد تأييد نيست، اما انتخاب محتواي مباحث آموزشي هم به مثابه حرکت بر لبه پرتگاه است و عدم توجه به هنجارهاي رواني و استانداردهاي علمي تربيتی، مي‏تواند پيامدهاي عميقاً خطرناکي داشته باشد. شايد بد نباشد يک بار ديگر فلسفه اصلي آموزش جنسي را مورد بازنگري قرار دهيم تا دريابيم اين فلسفه تحت عنوان هنجارشکني و حق انتخاب، در چه مدت کوتاهي دچار اين همه دگرديسي شده است.

وقتي تصميم داشتيم بهترين مدرسه دولتي را براي سومين فرزندمان انتخاب كنيم، برخلاف " روزهاي خوب گذشته" با مسايل پيش بيني نشده‏اي روبرو شديم. معلم تاريخ مدرسه با طعنه پاپ را "رفيق" موسوليني خطاب مي‏كرد و از دخترم طوري در مورد جزييات مصرف قرص سوال مي‏شد كه او بدون توضيحات من تصور مي‏كرد تنها دانش آموز مدرسه است كه قرص "مصرف" نمي‏كند. دخترم براي انجام برخي از خدمات اجتماعي كليسا با محدوديت مدرسه مواجه شد. آيا هيچ درسي درمدارس دولتي بيش ازآموزش جنسي مي‏تواند به ارزش‏هاي خانواده لطمه وارد كند؟

خوشبختانه ما اطلاعات كافي براي بيرون آوردن دخترمان از دوره آموزش جنسي مدرسه را داشتيم و معلم وي نيز از تصميم ما پشتيباني كرد. اما چيزي كه باعث شگفتي من شد اين بود كه او تنها دانش آموزي بود كه كلاس را ترك كرد. اين موضوع باعث شد بفهمم تعداد كمي از والدين نسبت به مباحث ارائه شده دراين كلاس‏ها و نحوه تاثير آموزش جنسي بر ارزش‏هاي خانواده آگاهي لازم را دارند.

به عنوان مثال دوره‏هاي آموزش جنسي توسط سازمان‏هايي به سبك Planned Parenthood طراحي مي‏شوند. هدف اين گروه‏ها كاهش نرخ زاد و ولد نوجوانان(و نه حاملگي) است، و ابزار اوليه آنان پيشگيري از آبستني و سقط جنين است. آن‏ها عميقا به فعاليت جنسي جوانان اعتقاد دارند و بنابراين لازم مي‏دانند كه نوجوانان درمورد نحوه كنترل زاد و ولد، پيشگيري از آبستني و سقط جنين آگاه باشند.آن‏ها باور دارند كه حذف اين اطلاعات از دوره‏هاي آموزش جنسي نه تنها خطرناك بلكه خلاف اصول اخلاق است. آن‏ها خويشتنداري را مي‏ستايند، اما توجه و تمركزهميشگي‏شان به پيشگيري از آبستني است.

اكثر والديني كه اكنون كودكي در سن مدرسه دارند، خود نيز در طول دوره تحصيلي شان آموزش جنسي ديده‏اند. اما برنامه‏هاي آموزشي گذشته بسيار با آن چه امروز تدريس مي‏شود تفاوت دارد. تا قبل از دهه شصت و اوايل دهه هفتاد، آموزش جنسي در گروه‏هاي تك جنسيتي انجام مي‏شد و شامل بهداشت زنان، دوره بلوغ  و امراض مقاربتي بود. اين دوره آموزشي نسبتا كم خطر بود و والدين را درگير آن چه كه امروز به اسم آموزش جنسي در مغز كودكان فرو مي‏شود نمي‏كرد.

براي مثال: كارول اورت2، سرپرست پيشين يك كلينيك سقط جنين، كه اسرار صنعت سقط جنين را فاش نموده است، قبلا از كلاس‏هاي درسي منطقه تگزاس ديدار مي‏كرد. هدف او از اين ديدارها كه به نام آموزش جنسي صورت مي‏گرفت انجام سه تا پنج سقط جنين براي دخترهاي بين 13 تا 18 سال بود. او باعث مي‏شد دانش آموزان به ارزش‏هاي والدين خود بخندند، و عفت ذاتي آن‏ها را با صحبت از سكس در گروه‏هاي مختلط از بين برده بود. به دخترها نوعي قرص كنترل حاملگي با دوز پايين معرفي مي‏كرد و توصيه‏هايي مي‏نمود كه هيچ نوجواني قادر به اجراي عملي آن‏ها نبود. با اين روش، حاملگي اين نوجوانان و سودآوري سقط جنين تضمين شده بود. او با دريافت 25 دلار براي هر سقط جنين در كلينيك، ماهيانه بيش از ده هزار دلار به جيب مي‏زد. افرادي مثل كارول، در دشوارترين ناحيه كنترلي والدين در مورد آموزش جنسي قرار دارند، چون تا قبل از آن كه شروع به صحبت براي كودكان كنند، چيزي در باره ديدگاه‏هاي خود نمي دانند.

اما درباره موضوعات درسي كه براي والدين در دسترس هستند چه مي‏توان گفت؟ اين مباحث در كلاس بهداشت دبيرستان دخترم تا شب قبل از شروع دوره در دسترس نبودند. يادداشتي به خانه فرستاده مي‏شد و در مورد اجازه يا عدم اجازه ما براي شركت در دوره سوال مي‏شد. اگر والدين مي‏خواستند مواد درسي را از قبل مشاهده كنند، تنها يك فرصت حدودا شش ساعته براي انجام آن داشتند. چنين تدابيري واقعا امكان آگاهي والدين در خصوص مباحث طرح شده در كلاس‏هاي آموزش جنسي فرزندان شان را از بين مي‏برد.

براي شخص من فقدان اين فرصت مشكلي بوجود نياورد. ما به خوبي مي‏دانستيم كه مايل نيستيم دخترمان در دوره‏هاي آموزشي كنوني شركت كند. همان طور كه مي‏دانيد من در نيمه دهه نود، به مدت دو سال در مورد دوره‏هاي آموزش جنسي تحقيق كردم و سال گذشته نيز مواد درسي دوره‏هاي اخير را بررسي نمودم. حالا كه عملا فرزند خودم در دبيرستان دولتي تحصيل مي‏كند، متقاعد شده‏ام كه امروزه والدين، هيچ تصويري از طبيعت ويرانگر اين دوره‏ها ندارند. نمونه‏هاي زير شايد شما را آشفته سازد، اما به خاطر داشته باشيد دانش آموزان دبيرستاني هرساله زير اين بمباران اطلاعاتي قرار مي‏گيرند. من اكثر موارد تكان دهنده را كنار مي‏گذارم و چيزي را كه در اين جا مي‏گويم، تنها تصوير متعادلي از مباحث ارايه شده به دانش آموزان است.

به بچه‏ها مي‏آموزند متعهد به اصول اخلاقي نباشند.

اجازه دهيد من با كتاب درسي "جنسيت انساني"3 شروع كنم. اين كتاب به دانش آموزان مي‏گويد درصورتي كه به عنوان فرد بالغ به افراد جنس خودشان گرايش دارند، پس هم جنس گرا هستند (ضمنا عبارت مشابه بدتري در كتاب آموزش جنسي كلاس پنجم مدرسه كاتوليك قرار دارد، كه حتي اشاره‏اي به بلوغ هم نمي‏كند. پس لطفا تصور نكنيد كه اين مشكلات منحصر به مدارس دولتي هستند). "جنسيت انساني" به دانش آموزان راهكارهايي را نشان مي‏دهد كه بتوانند بفهمند آيا براي شروع رابطه جنسي آمادگي دارند يا نه؟ در مورد ازدواج، حرفي گفته نمي‏شود؛ در عوض، كتاب مي‏گويد اگر دانش آموزان، نگران حاملگي يا بيماري‏هاي مقاربتي هستند، پس احتمالا براي آغاز رابطه جنسي آماده هستند. به عبارت ديگر به بچه‏هايي كه به نتايج سكس فكر نكرده‏اند چراغ سبز نشان داده مي‏شود.

دوره آموزشي F.L.A.S.H (زندگي خانوادگي و بهداشت جنسي)4 توسط دپارتمان بهداشت عمومي سياتل-كينگ كانتي5 اجرا شد و دانش آموزان كلاس نهم و دهم را با اين موضوع گمراه كرد كه استفاده از كاندوم به همان اندازه خويشتنداري، در جلوگيري از بيماري‏هاي مقاربتي تأثير دارد. آن‏ها رقص را "تماس جنسي" تعريف مي‏كردند. به نظر مي‏رسد هدف كتاب اين است كه بگويد همه ما، درگير روابط جنسي هستيم و فقط لازم است درباره نوع آن تصميم بگيريم. يكي از بدترين جنبه‏هاي دوره آموزش جنسي اين بود كه دانش آموزان بايد در چندين كلاس درسي متفاوت، نقشي را عموما به عنوان زوج‏هاي ازدواج نكرده و داراي رابطه جنسي بازي كنند، و نه مثلا بازي در نقش فرد مجردي كه خويشتنداري خود را حفظ مي‏كند.

اما با توجه به پيشرفت دوره‏هاي آموزشي، آن ها حتي از اين هم فراتر مي‏روند. F.L.A.S.H در كلاس‏هاي يازدهم و دوازدهم ناتواني‏هاي مختلف جنسي و عاطفي را به اجمال شرح مي‏دهد، يعني براي دانش آموزان از ناتواني سخن گفته مي‏شود و توصيه‏هايي به "زوج ها" داده مي‏شود. جزييات اين بحث چنان صريح است كه ذكر آن در اين جا نامناسب خواهد بود. در واقع اگر چنين بحثي در يك مكان كاري مطرح مي‏شد همه ادعاي ترويج  خشونت و آزارهاي جنسي را مي‏كردند. به ياد داشته باشيد كه چنين متوني براي دانش آموزان دو سال آخر دبيرستان ارايه مي‏شود، چه تعداد از آن ها اين درس را با ذهن پاك فرا مي‏گيرند؟

به علاوه F.L.A.S.H براي دانش آموزان كلاس يازدهم و دوازدهم حاوي بدترين عباراتي است كه من تاكنون در متون آموزش جنسي ديده‏ام. در اين دوره، تغذيه با شير مادر به عنوان رفتار جنسي ميان مادر و نوزاد تعريف مي‏شود. پيام زيركانه چنين تعريفي آن است كه اگر در كودكي از شير مادرتان تغذيه كرده‏ايد، پس تاكنون عملي جنسي را انجام داده‏ايد.

هنوز هم از تصور اين موضوع خونم به جوش مي‏آيد.

كاوش‏هاي اخير من در مورد دوره‏هاي آموزش جنسي نشان داد كه طي اين سال ها همه چيز فقط بدتر شده است. يك برنامه آموزشي جديدتر، با عنوان "كاهش خطر"6: ايجاد مهارت‏هاي جلوگيري از حاملگي، بيماري‏هاي مقاربتي و ايدز. پيشنهاد اقدامات بعدي به شما: وقتي شما و دوستتان بر انجام آن توافق داريد (كنترل آبستني)، ساده ترين كار را انجام دهيد و خوش بگذرانيد. با هم به فروشگاه برويد... وقتي امكان تجربه كردن را داريد، يك روز ويژه را برنامه ريزي كنيد... با همه اين حرف‏ها، آن ها بدون تناقض! مدعي هستند كه ثابت شده است اين راهبرد، اولين رابطه را به تأخير مي‏اندازد. با چنين دستورالعملي آيا اين ادعا قابل باور است؟ اگر خوب دقت كنيد خواهيد فهميد كه اين "اثبات"، تنها در مقايسه با آموزش جنسي استاندارد- ونه برنامه‏هاي خويشتنداري- انجام مي‏گيرد.

حتي بدتر از اين هم هست، مدرسه محلي منطقه ما به هيات مديره توصيه كرد كه از برنامه‏هاي آموزشي "گزينه‏هاي امن تر"7 استفاده كند. شورا به اين دليل نپذيرفت كه كارآيي كلاس‏هاي نمايش كاندوم اين مؤسسه، مورد انتقاد قرار داشت و نه به خاطر اين كه لازم بود روش بهتري در مورد دانش آموزان اتخاذ شود. با اين همه، آنها اجازه يك كار كلاسي با عنوان ديدار از كلينيك كنترل آبستني مؤسسه را دادند،"[شايد] با دوست پسرها  و دوست دخترهاي شان "، صرفا براي آن كه اعتبار اضافی را كاهش دهند. اين عالي است. حالا مي‏توانيد با سفري به Planned Parenthood نمره كلاسي درس آموزش جنسي خود را بالا ببريد.

آشفته ترين گرايش در آموزش جنسي، تأثير گروه‏هايي از قبيل GLSEN (گي، لزبين، و شبكه آموزش مستقيم)8 است. بنا به اظهارات مارجوري كينگ9 در شماره بهار 2003  سيتي ژورنال10، GLSEN با همكاري انجمن آموزش ملي مي‏كوشد مطالبي مربوط به لزبين ها، گي‏ها، دوجنسيتي‏ها و تغييرجنسيت داده‏ها(LGBT) براي كلاس‏هاي درسي مدارس دولتي آماده كند. از اين پس فعاليت‏هاي جنسي كه تاكنون بحث انگيز، ناراحت كننده و ناامن تلقي مي‏شدند، به نوجوان كم سن وسال دوازده ساله تعليم داده مي‏شوند. به اين باور كه گرايش به جنس مخالف عادي است؛ برچسب "دگرجنس گرايي11" زده مي‏شود و هدف، آن است كه به طور سيستماتيك اين تصور در ذهن كودك حك شود. و اين تازه شروع راه است. اورلئان كوهل12، معلمي در كاليفرنيا، از دختري در كلاس سوم مي‏گويد كه از پدرش پرسيده بود "پدر، من دخترها را بيش از پسرها دوست دارم، آيا  به اين معناست كه لزبين هستم؟".

مدافعان LGBT در انتظار كودكان ما هستند و ما حتي از ورود آنها اطلاع نداريم.

والدين چه بايد بكنند؟

به چيزي كه در قلب‏تان هست باورداشته باشيد و بياموزيد چگونه از آن دفاع كنيد. همه عميقا مي‏دانيم آموزش خويشتنداري بهتر از آموزش كاندومي است. پژوهش‏هاي محكمي در اين رابطه وجود دارد. متأسفانه طرفداران برنامه‏هاي آموزشي بر مبناي كاندوم، در تكرار ادعاي غلط خود مبني بر عدم تأثير شيوه‏هاي خويشتنداري تخصص دارند. وب سايت Sex Respect پژوهشي را به عنوان نمونه مي‏آورد كه اثربخشي اين برنامه‏ها را با ذكر منبع نشان مي‏دهد. نقاط قوت برنامه‏هاي خويشتنداري را ياد بگيريد و براي دفاع آماده باشيد.

از بقيه والدين كمك بگيريد. اگر مي‏خواهيد اميدي به نفوذ روي هيات مديره مدرسه داشته باشيد، نياز به جمعيت داريد.والدين بايد آمادگي لازم براي حضور در جلسات  مدرسه را داشته باشند. صحبت در محافل عمومي، نوشتن نامه به هيات مديره و روزنامه محلي مي‏تواند مفيد باشد. (در حقيقت يكي از موفقيت آميزترين راهبردها، يافتن گزارشگري محلي است كه ديدگاه شما را حتي قبل از صحبت با هيات مديره درك كند. قدرت مطبوعات مي تواند به نفع شما باشد يا شما را شكست دهد.)

همه والدين بايد فرزندان خود را از كلاس‏هاي آموزش جنسي خارج كنند. هيچ چيز بهتر از و جود طرفداراني در اطراف شما نمي‏تواند هيات مديره را وادار به شنيدن حرف‏هايتان كند. اگر نود و نه درصد دانش آموزان در كلاس‏هاي فعلي حاضر باشند، مدرسه لزومي به تغيير نمي‏بيند. با نمايندگان جوانان در انجمن‏ها صحبت كنيد و از آنها براي تلاش در متقاعد ساختن والدين و خروج بچه‏هايشان از كلاس‏هاي آموزش جنسي كمك بگيريد. مهم تر از همه اين است كه وقتي هيات مديره مدرسه را متوجه ديدگاه‏هاي تان مي كنيد، فرزندتان را از خطر برنامه‏هاي مخرب جنسي كه امروزه در استانداردهاي آموزشي قرار دارند حفظ مي‏كنيد.

به هيات مديره مدرسه نشان دهيد كه بسياري از والدين خواستار ارائه برنامه‏هاي آموزش خويشتنداري به عنوان يك گزينه ديگر هستند. از آنها بخواهيد همان طور كه برخي مدارس دو زبان فرانسه و اسپانيايي ارائه مي‏شود، هر دو دوره آموزش جنسي جامع و دوره  آموزشي خويشتنداري تا قبل از ازدواج را ارائه دهند. به شما مي‏گويند اين كار هزينه زيادي مي‏طلبد، بپرسيد چطور امكان ارائه دو درس طراحي و نقاشي  به موازات يكديگر وجود دارد. آنها مي‏گويند كه كارآيي روش فعلي به اثبات رسيده است، از آنها بخواهيد پژوهشي علمي را به شما نشان دهند. ملايم، اما مقاوم باشيد  و آنها را وادار كنيد بفهمند كه وظيفه توجه به تمامي دانش آموزان مدرسه را دارند، چه دانش آموزاني كه در مورد مسايل جنسي فعال هستند و چه آنهايي كه با برنامه جامع آموزش جنسي مخالف هستند.

چند دليل براي اين رويكرد وجود دارد. نخست آنكه برخي از والدين واقعا تمايل دارند مدرسه در مورد كاندوم به بچه‏ها آموزش دهد. بعضي از اين افراد قويا بر اين باورند كه برنامه‏هاي آموزشي خويشتنداري صرف، غير اخلاقي هستند. تعداد زيادي از آنها مبارزان خوبي هستند و قدرت سازمان‏هايي مثل Planned Parenthood و     GLSEN را دركنار خود دارند. آنها شما را متهم مي‏كنند كه تلاش مي‏كنيد اصول اخلاقي‏تان را به بچه‏هايشان تحميل كنيد؛ كه خواهان تدوين دوره هاي آموزشي بر مبناي ترس وشرم و عدم انتقال اطلاعات بهداشتي به بچه‏ها هستيد.

وقتي از مدرسه مي‏خواهيد گزينه ديگري به جز برنامه‏هاي جامع ارائه دهد، زبان طرف مقابل را پذيرفته و بسياري از بحث‏هاي بيهوده را خاتمه مي‏دهيد، اصول اخلاقي‏تان را تحميل نمي‏كنيد، باعث شرم و ترس كودكان آنها نمي‏شويد و در عوض، براي خانواده‏تان كه به خويشتنداري بها مي‏دهند امكان ديگري را فراهم كرده‏ايد. از سالم ترين سبك زندگي براي جواناني كه توانايي پذيرش آن را دارند حمايت كرده‏ايد، بدون آنكه اطلاعات مهم بهداشتي را از بچه‏هايي كه از لحاظ جنسي فعال هستند دريغ كرده باشيد.

به خاطر داشته باشيد، دعا، تلاش سخت و همكاري قوي مي‏تواند مدرسه ناحيه شما را متفاوت سازد. شايد كار چندان ساده‏اي نباشد اما بي‏نهايت اهميت دارد.

پی نوشت:

1. Toni Collins

2. Carol Everett

3. Human Sexuality

4. Family Life and Sexual Health

5. the Seattle

Department of Public Health-King County

6. Reducing the Risk

7. Safer Choices and Straight Education Network

8. Gay, Lesbian

9. Marjorie King

10. City Journal

11. Heterosexim

12. Orlean Koehle